profile
journal
tagbox
misc
~~ Time never stops.. ~~
Profile
I love sleeping and dreaming.
Full Name : Alexandra Cabantog Mondares
Nicknames: Alex, Xandra, Dra.
Hometown: Antipolo City, Rizal, Philippines
Date Of Birth: January 5, 1995
School: St. Clare Science Highschool: Senior
Zodiac Sign: Capricorn
Religious Views: Full Gospel: Born Again
I do a good job of blocking painful, unnecessary things from my memory. It was nice to be alone, not to have to smile and look pleased; a relief to stare dejectedly out the window at the sheeting rain and let just a few tears escape.Sometimes I wondered if I was seeing the same things through my eyes that the rest of the world was seeing through theirs.
Like gravity I'll be unstoppable.
ULAP.
8.14.2010 , 8/14/2010 08:30:00 PM
↑
"sa ngayun, d q pa alam, maraming ulap na tumatakip sa sinag ng pagmamahal ko e"
Nag-umpisa lahat sa pagpasok sa eskwelahan ngayung araw na ito. Sobrang lungkot ng aura ko dahil sa sakit kong ubo at sipon (samahan mo pa ng tonsilitis -lagnat abot.)
Anyway, okay ang lahat nang pumasok na sya sa gate. Ni hindi ko siya tinitigan sa mata dahil masakit ang mga mata ko kakaubo, nagluluha.
Okay na sana ang lahat, nais ko siyang kausapin para maayos na. I don't want to repeat the history eh. Long story.
Break time CAT, binilan ako ni Sir Manny ng burger kase hindi pa ako kumakain. Ang totoo, wala akong gana. Sobrang wala. Hindi ko alam kung bakit. Kinain ko ung 1/4 ng burger tapos hiningi na lang ni Ella, maya maya, may dumating, isang burger pa.
"Alex, burger oh" sabi ni sir Manny, hindi ko alam kung kanino nanggaling kaya tinanong ko sila. "Kay Vince" hindi ko alam ung naramdaman ko, basta biglang may nagspark. Kumanta sila ng "SALAMAT" malamang pang-aasar yan saken. Gulo ko talaga!
May pagpapahalaga pa rin siya saken nu?
Nag-uusap kami ngayon, alam ko kung bakit siya galit. dahil un SAKEN. Napakagulo kong tao in the first place. Laging nagseselos (ang babaw mag-isip) pero salamat sa kanya, kase, natuto akong wag nang magselos after break up kahit na m.u. lang kame. Wala akong karapatan.
Uwian, nakita ko siya sa gilid ng school. Malungkot ung mata nya, kahit hindi niya sbihin, alam kong malungkot siya. ALEX kac! Gusto ko siyang kausapin kaso, hindi siya humarap saken eh. Kaya ipinalagay ko na, na galit siya.
Umuwi na ako sa bahay para magpahinga. Sama na ng pakiramdam ko.
Ngeung gabi, nagchachat nga kami, nagtatanungan.
Gusto ko rin sanang mabalik ang dati. Kaso magulo na. Sobrang gulo. Gulo.
Parang ayaw ko nang magkwento ng pinagusapan namin. In case na gusto kong mabasa ung conversation namin, aun babasahin ko lang sa comp, then okay na. Astig.
Pagod na akong magkwento.
Sige.
Be safe.
Nag-umpisa lahat sa pagpasok sa eskwelahan ngayung araw na ito. Sobrang lungkot ng aura ko dahil sa sakit kong ubo at sipon (samahan mo pa ng tonsilitis -lagnat abot.)
Anyway, okay ang lahat nang pumasok na sya sa gate. Ni hindi ko siya tinitigan sa mata dahil masakit ang mga mata ko kakaubo, nagluluha.
Okay na sana ang lahat, nais ko siyang kausapin para maayos na. I don't want to repeat the history eh. Long story.
Break time CAT, binilan ako ni Sir Manny ng burger kase hindi pa ako kumakain. Ang totoo, wala akong gana. Sobrang wala. Hindi ko alam kung bakit. Kinain ko ung 1/4 ng burger tapos hiningi na lang ni Ella, maya maya, may dumating, isang burger pa.
"Alex, burger oh" sabi ni sir Manny, hindi ko alam kung kanino nanggaling kaya tinanong ko sila. "Kay Vince" hindi ko alam ung naramdaman ko, basta biglang may nagspark. Kumanta sila ng "SALAMAT" malamang pang-aasar yan saken. Gulo ko talaga!
May pagpapahalaga pa rin siya saken nu?
Nag-uusap kami ngayon, alam ko kung bakit siya galit. dahil un SAKEN. Napakagulo kong tao in the first place. Laging nagseselos (ang babaw mag-isip) pero salamat sa kanya, kase, natuto akong wag nang magselos after break up kahit na m.u. lang kame. Wala akong karapatan.
Uwian, nakita ko siya sa gilid ng school. Malungkot ung mata nya, kahit hindi niya sbihin, alam kong malungkot siya. ALEX kac! Gusto ko siyang kausapin kaso, hindi siya humarap saken eh. Kaya ipinalagay ko na, na galit siya.
Umuwi na ako sa bahay para magpahinga. Sama na ng pakiramdam ko.
Ngeung gabi, nagchachat nga kami, nagtatanungan.
Gusto ko rin sanang mabalik ang dati. Kaso magulo na. Sobrang gulo. Gulo.
Parang ayaw ko nang magkwento ng pinagusapan namin. In case na gusto kong mabasa ung conversation namin, aun babasahin ko lang sa comp, then okay na. Astig.
Pagod na akong magkwento.
Sige.
Be safe.
Tagboard